PILLOLE DAL PASSATO: U’ PARAVÌSE JÈ NA BÈLLA CÒSE!

Quando l’italiano era una lingua per pochi, anche le preghiere erano recitate in dialetto. Pubblichiamo qui di seguito due preghiere della tradizione orale turese, da raccogliere e da consegnare alla storia.

Gesù Crìste tènghe ‘mbìjtte

Ìj me còlche e me so’ chequète

trìdece jàngele tènghe a chèpe

e trìdece attùerne o’ lìjtte

Gesù Crìste tènghe ‘mbìjtte.

Po’ stè Marìje ‘mbèdde

vè vestùte a monecacèdde.

Po’ stè l’àngele de Dìje

vè vestùte a chembàgnìje.

Acchembàgneme pe stanòtte

angòre mòre de malamòrte!

Chenvessète e chemenechète

la santìsseme Trinitète…

U’ Paravìse jè na bèlla còse!

Salve Reggìne piccolìne…

cùdde ca la sèpe se la dìsce

ce la dìsce sèra e matìne

se guadàgne u’ Paravìse.

Ijnde o’ Paravìse jè na bèlla còse

cùdde ca vè se repòse.

Ijnde o’ Nvìjrne la mala ggènde

cùdde ca vè se ne pènte.

Fascìme n’àtte de pentemènde

a Gesù Sacramènte…